براي همه چيز شتاب داشت حتي براي جا گرفتن توي دل ها .

اين يکي را خودش هم نمي دانست.کافي بود چند روز با او بر خورد کني.

با شتاب مي دويد توي قلبت و شيفته ات مي کرد.

پدرم مهندس معدن بودو بنا به مقتضيات کارش،هر چند سال يکبار از شهري به شهري ديگر نقل مکان مي کرديم. به اين ترتيب کودکي و نوجواني من در تهران ،کرمان و زنجان سپري شد.سال سوم دبيرستان بودم که دوباره به تهران آمديم و در خانه اي در خيابان مطهري ساکن شديم.